Vrije liefde

In gesprek: Nienke (22) met haar opa Theo (70), woonachtig in Den Haag. Nienke heeft een open relatie met haar vriend. Zij denken dat deze vorm van samenzijn het beste bij hun past. Toch vind Nienke het lastig om de balans tussen de vrijheid en de vastigheid te vinden. Haar opa Theo heeft zelf lang een open relatie gehad met zijn vrouw Kitty. 

Het is 14:00 op een dinsdagmiddag, Theo schenkt Nienke en zichzelf een goedgevuld glas witte wijn in. Theo gaat zitten op een stoel, Nienke op de grond. Nienke slaat haar handen vastberaden in elkaar en begint het gesprek.

Hoe was het voor jou om een open relatie te hebben?

Thuis werd nergens over gesproken en alles werd me opgelegd. Als puber ging ik me hier enorm tegen afzetten. Ik ontmoette Kitty en met haar kon ik over alles praten. We werden al gauw verliefd. Het waren gekke tijden. Alles kon, alles mocht. Hier hadden we hard voor gevochten, dus we namen het er ook van. We hadden vaak drie feesten per week. Op vrijdag, zaterdag en zondag. Mensen verdwenen regelmatig met elkaar naar verschillende kamertjes. Zelfs getrouwde stellen, zoals wij.

Gingen jullie daarna weer samen naar huis?

Ja. Samen uit samen thuis, dat altijd.

Wat zeg je dan tegen elkaar als je naar huis loopt en je hebt de geur van een andere vrouw om je heen hangen?

We hadden het er niet echt over. Het ging allemaal ook zo snel. Je loopt over van de energie. Je gaat van feest naar feest en dat was het. Ik ging natuurlijk ook niet elk feest met een andere vrouw naar bed.

Je zegt dat je het anders wilde doen dan je ouders en dus overal over wilde praten. Maar over jullie escapades werd niet echt gesproken. Waarom? Die behoefte moet er toch zijn geweest?

Het heeft ook met de tijdsgeest te maken. Je wil elkaar niet beperken in de vrijheid die je voor jezelf hebt gecreëerd. Dus je loopt eigenlijk een beetje in je eigen val. Daarnaast vond vooral Kitty het moeilijk om over seks te praten.

En je dacht niet; misschien moet ik het gesprek dan maar aansnijden? Je voelt zoiets toch wel aan? Of was je misschien bang dat het anders zou ophouden?

Theo steekt zijn glas voor zich uit en kijkt hier even naar. Hij neemt een slok en buigt wat naar voren.

Ja, daar raak je natuurlijk een gevoelige snaar. Want er komt ook wel een bepaalde vorm van egoïsme bij kijken. Er zaten genoeg kanten aan die vrijheid waarvan ik dacht: ‘Nou, dit is best leuk.’


“Mijn vrouw had alleen nog maar seks met me uit angst om me kwijt te raken”


 

Je had dus scharrels op en af. Ging dit niet ten kostte van jullie eigen seksuele relatie?

Natuurlijk. Het gaat altijd ten koste van alles. Het begon als een experiment voor ons beiden. Zo hebben we ook weleens aan partnerruil gedaan. Maar Kitty had veel minder behoefte aan anderen dan ik. Op een gegeven moment had ze alleen nog maar seks met me uit angst om me kwijt te raken, weet ik nu.

Wauw, heftig.

Ja. Het is dus weer die schijnvrijheid eigenlijk. Ik legde haar onbedoeld iets op. Daarmee deed ik eigenlijk hetzelfde als waar ik altijd een hekel aan had in mijn jeugd. Als je je dat realiseert is het afgelopen.

Maar de liefde voor Kitty was er wel al die tijd?

Jazeker. We hebben nooit ruzie gehad. Het is eigenlijk het vinden van de rust om een relatie goed te onderhouden. De tijden waren alleen zo aantrekkelijk. Alles mocht. Niemand keek je raar aan, want iedereen deed het.

Was de seks met de scharrels soms anders dan met Kitty?

Tsja, dit is eigenlijk vergelijkbaar met het starten van een andere relatie. Het lijkt anders of beter omdat het een ander persoon is. Je bent gewoon op zoek naar die spanning. Het is natuurlijk ook prima voor je ego. Op een gegeven moment denk je: ‘Zo, dit gaat lekker.’

Ik heb het er met mijn vriend vaak over. Wij denken dat lust en liefde prima gescheiden van elkaar kunnen bestaan.

Theoretisch, ja.

Kreeg je ook gevoelens voor andere vrouwen dan?

Ik denk dat het als puur lust begint, maar wat je niet voorziet, en deze waarschuwing wil ik je graag meegeven, is dat het zo overgaat in iets met gevoelens. Dan wordt het levensgevaarlijk voor de relatie die je hebt.

Is het geen keuze om je er wel of niet voor open te stellen?

Dat denk ik niet. Het gebeurt zonder dat je die intenties hebt. Ook omdat iets nieuws altijd spannender is dan iets wat je al kent. Je bent altijd op zoek naar die nieuwigheid. Dat glansje.

Maar dat glansje blijft natuurlijk nooit lang.

Precies. Kijk, wat altijd blijkt als je switcht tussen relaties is dat de nieuwe relatie al gauw net zo wordt als de vorige relatie. Want zodra het eerste half jaar voorbij is, is het weer van ‘godverdomme kan je je sokken niet een keer opruimen en je maakt de douche ook nooit schoon!’.

Nienke begint te schaterlachen en knikt geanimeerd met haar hoofd.

Ja, herkenbaar.

Ja, dat patroon kent iedereen wel. En na dat half jaar zou je dus weer toe zijn aan de derde of de vierde. Want wat je vast wil houden is dat eerste stukje. Dat nieuwe. Dat is altijd boeiend. Maar dit houd je niet voor altijd vol.


Nienke heeft hier een gedicht over geschreven getiteld: ‘Zullen we nu stoppen’

 


 

Dus uiteindelijk stopte je ermee?

Ja. En dit was een van de redenen. Maar verder loop je ook het gevaar dat je door je vrijheid van elkaar verwijderd raakt. Hetgeen wat je met elkaar hebt, had of denkt te hebben wordt steeds dunner en je gaat langs elkaar heen leven.

Merkten jullie ook dat het tussen jullie op seksueel gebied beter werd toen jullie voor de monogamie kozen?

Ja. Kitty kon zich ook beter overgeven omdat ze zich veiliger voelde. Het was geen wedstrijd meer voor haar. Het voelde ook veel meer vertrouwd. We hadden ineens veel meer met elkaar. Ik ging er toen ook echt 100% voor. Dat voelde ze. Dat voelden we allebei.

Vertel…

Theo’s rechtermondhoek trekt wat omhoog. Zijn ogen knijpen samen en hij grinnikt met zijn mond dicht.

We waren ooit bij de heide. Het zag er prachtig uit. We keken elkaar aan en besloten spontaan om er de liefde te bedrijven. Dat was heel puur. Daarna heeft Kitty nog een aantal keer wanneer ze heideplantjes kocht, deze op de trap naar boven gezet als hint. Dan dacht ik: ‘We gaan de hei weer op.’

Wij zijn er al een jaar niet over uit of we nou die vrijheid willen bewaren of juist 100% voor elkaar willen gaan.

Het is ook niet niks om voor de rest van je leven monogaam te zijn. Dat is een behoorlijke stap waar je normaal gesproken niet eens zo lang over nadenkt. Maar als je dat wel doet, dan ga je ook zien wat dat voor eventuele beperkingen met zich meebrengt. Dat is een proces. Voor de een is dat niet moeilijk, voor de ander wel.

Wat zou jij me adviseren?

Laat je niets opleggen door een ander, tenzij het in harmonie gebeurt. Er zijn genoeg mensen die zich willen bemoeien met je leven. Dat gebeurt misschien uit liefde, maar wees er alert op. Laat toe wie je toe wil laten. Anderen moeten niet invullen wat goed voor jou is. Het is in ieder geval al een stap vooruit ten opzichte van ons dat jullie het er regelmatig over hebben.